Jawel hoor: (eindelijk) na 4 uur wachten, was ik aan de beurt om mijn werk (de wit-portretten, zelfportret en reactie op het zelfportret) te showen aan Dave. Hij was naar mijn verbazing redelijk tevreden over mijn wit-portretten (portretten op witte achtergrond). Hij zei dat ik onderzoekend bezig was en ik vond het fijn om dat te horen. Mijn zelfportret was een beetje voor de hand liggend als het om het kastje ging. Hij vergeleek het met een voor de hand liggende traan die je ziet als je verdriet wilt uitbeelden. Met die kritiek kan ik ook zeker wat. Ik wil mijn zelfportret nog verbeteren, als het gaat lukken. Maar een (mislukte) poging is natuurlijk nooit erg. De reactie op mijn zelfportret werd redelijk goed ontvangen door Dave, al begon hij wel wat aan te passen aan het kader van de foto. En dát bracht mij ook op nieuwe ideeën. Vanwege de slechte belichting van mijn eerste serie, heb ik de serie opnieuw gemaakt, maar nu Dave over het kader iets had opgemerkt, heb ik nieuwe ideeën! Soon :)
Zie mijn suprise 3 in een andere post van vandaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten